ลองมาทำ…แกงหมูเทโพ กัน !!!
| May 29th, 2009 | Tagged: Food | 2 Comments »
เห็น … แกงหมูเทโพ… ในหนังสือพิมพ์คมชัดลึก ฉบับวันเสาร์ที่ 23 พฤษภาคม 2552 คอลัมน์… Happy Life กับคุณหรีด ดูรูปแล้วน่ากินดี ประกอบกับชอบแกงหมูเทโพอยู่แล้ว จึงตัดเก็บไว้ มีโอกาสจะทำกินสะหน่อย วันนี้ ไปรับลูกด้ายจากสุวรรณภูมิ ผ่านตลาดประมาณ 6 น. เศษ แวะตลาด เป็นหมูสามชั้น ความคิดปิ้ง แกงหมูเทโพกันดีกว่า ….. มีขั้นตอนแบบนี้ค่ะ
1. หั่นหมูสามชั้นความหนาประมาณ 3/4 ซม. นำไปเจียวกับใบมะกรูด เพื่อให้หมูสามชั้นดูดซับกลิ่นใบมะกรูด และคายน้ำมันออกมา จากนั้นพักหมูสามชั้นพร้อมใบมะกรูด และตักน้ำมันหมูทิ้ง
2. นำหมูสามชั้นพร้อมใบมะกรูด ผัดกับเครื่องแกงแดง จนหอม ปรุงด้วยน้ำตาลปี๊บ น้ำมะขามเปียก เกลือ และ กะปินิดหน่อย (บางคนไม่กินกะปิ ก็เว้นได้นะ ….
) พอผัดเข้ากัน หอมแล้ว เทกระทิลงไป ตามด้วยผ้กบุ้งไปได้เลย
3. ตั้งไฟรอจนน้ำแกงงวดเล็กน้อย บีบน้ำมะกรูด (ลูกมะกรูดที่ยังมีผิวนะ) ไปนิดหน่อย ไม่งั้นจะขมนะ ตามด้วยเหยาะน้ำปลาตอนเดือดๆ
ไม่ยุ่งยากอย่างที่คิดใช่ไหมคะ …. ชิมดู จะได้แกงหมูเทโพที่หอม มีรส… เปรีัยว… หวาน …เข็ม กลมกล่อม กินกะข้าวสวยร้อนๆๆ แค่นี้ก็อร่อยแล้ว
Follow up at Out patient Medicine Department
| May 22nd, 2009 | Tagged: Follow up OMD, Pulmonary clinic, x-ray | 3 Comments »
22 พฤษภาคม 2525 ขอเล่าเรื่องที่ไปตรวจตามนัดเกี่ยวกับปอด ที่โรงพยาบาลรามาธิบดี ในใบนัดให้ตรวจที่แผนกผู้ป่วยนอกอายุรศาสตร์ ซึ่งเป็นแผนกที่เคยเล่าแล้วใน Department of Consular – Ramathibodi Hospital …. Post เมื่อ April 5th, 2009
ขอเล่าประสบการณ์อีกครั้ง …ก่อนจะพบหมอ ต้องไป x-ray ปอดตามใบสั่ง เพื่อเปรียบเทียบผล Film เก่าที่ปรากฎเม็ดเล็ก 1 เม็ด สำหรับตัวเองคิดว่า … ไม่น่ามีปัญหา เพราะไม่รู้สึกเหนื่อยระหว่างการออกกำลังกาย ….
ว่าแล้วก็ไปที่แผนก x-ray ตามใบสั่งของแพทย์ ….. แผนก x-ray อยู่ชั้น 2 พอผลักประตูเข้าไป เห็นบรรยากาศของแผนกนี้…ปรับปรุงพื้นที่ใหม่ .ใช้โทนสีฟ้าอ่อนๆ ทั้งแผนก ทำให้ดูกว้าง + ผนังหลังเคาน์เตอร์ ตบแต่งด้วยสีเขียวตองอ่อนๆ เช่นเดียวกับสูทของเจ้าหน้าที่สวมใส ทำให้ดูโล่งกว้าง เย็นตา จริงๆ ….. และที่สำคัญผู้คนที่มาติดต่อก็มิได้แออัดแย่งอากาศหายใจกัน ยิ่งทำให้รู้สึกสบายไม่อึดอัด
เวลา 9.15 น. ยื่นใบสั่ง x-ray ปอด ที่เคาน์เตอร์ เจ้าหน้าที่ก็ยิ้มแย้มทักทายด้วยดี และบันทึกข้อมูลในเครื่องคอมพิวเตอร์ประมาณ 1 นาที ก็ยื่นใบให้ไป x-ray ที่ห้องหมายเลข 9 ก่อนจะเข้าห้อง x-ray ผู้หญิงก็ต้องเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมสีเขียวเหลืองที่จัดเตรียมไว้ประจำทุกห้อง —> ไปห้องหมายเลขที่กำหนด พอ x-ray เสร็จ.. 
เจัาหน้าที่ก็บอกว่า… เปลี่ยนเสื้อเสร็จไปพบหมอตามแผนกที่นัดไว้ได้เลย ข้อมูล online ไปแล้ว .มองนาฬิกา 9.30 น. เร็วดีนะ ..ปรับปรุงทั้งสถานที่และระบบงานด้วยนะนี่ ..
ขอชมเชย 
จากแผนก x-ray ก็ไปแผนกผู้ป่วยนอกอายุรศาสตร์ ภาพขวา… ผู้คนที่มาหาหมอวันนี้ มิได้มากมายเหมือนผู้คนที่นั่งรอใน Department of Consular – Ramathibodi Hospital ช่วงนี้ผู้ปกครองคงยุ่งลูกเปิดเทอม แต่ก็ดีนะ..คนมาหาหมอน้อยคงได้กลับบ้านเร็ว …..นั่งรอตรวจตั้งแต่ 9.45 น. รอ … รอ … รอ …. รอ ……11 น. แล้ว ยังไม่เรียกเลย ลุกไปถามผู้ช่วยพยาบาลประจำห้องตรวจว่าคิวตรวจอีกนานไม๊ …. เสียงห้วนที่ตอบกลับ..”หมอต้องตรวจคนไข้เก่าของหมอก่อน ก็รอไปก่อน” … เพิ่งรับรู้ว่า.. กำหนดเวลาในใบนัดนั้นไม่มีความหมายเลย มาให้ตรงวันก็พอ … อยากจะบอกว่า บัตรนัดไม่ต้องใส่เวลานัดก็ได้ทำให้ผู้ที่มารับบริการสับสน พร้อมทำได้เมื่อไหร่ค่อยใส่ก็แล้วกัน 55555…. 
เวลา 12.20 น. จึงได้เข้าตรวจกับ พญ.ชลาลัย คล้ายพิมพ์ (วันนี้หมอที่นัด นพ.ธีระศักดิ์ แก้วอมตวงศ์ ลา)…. ได้เล่าอาการให้หมอชลาลัย ว่า … วันนี้มาตรวจตามนัด เพราะปี 2548 ได้เข้าโครงการตรวจหลอดเลือดหัวใจโคโรนารีย ผล film พบว่ามีเม็ดเล็ก 1 เม็ดในปอด นพ.ธีระศักดิ์ จึงให้ film ซัำเพื่อดูว่าเม็ดเล็กที่ปรากฎมีการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ สำหรับสุขภาพตัวเอง ออกกำลังกายยังไม่เหนื่อย หมอก็ขอไปดู film และผล … Lung Clear … สรุปพบหมอ 5 นาที เรียบร้อย กลับบ้านได้ … ถึงว่า คนทั่วไปจึงมักพูดถึงระบบราชการไม่พัฒนา มันเป็นเช่นนี้แล !!!!!!!
House Improvement II … 1/2552
| May 9th, 2009 | Tagged: cloches line, counter, Washbasin | 3 Comments »
เมื่อ 29 เมษายน 2552 …. ได้เล่าเรื่องการเปลี่ยนแปลงของบ้าน ประตู - รั่ว - กันสาด ไปแล้ว 
มาวันนี้ จะเล่าเรื่องภายในบริเวณบ้านที่มีการปรับปรุงต่อ … เชิญเดินตามเข้ามาเลย ….
ก้าวผ่านประตูมาเพียง 1 ก้าว มองด้านซ้ายมือ เดิมเป็นจุดวางถังขยะ …. ได้ปรับเปลี่ยนเป็นอ่างซักล้างแบบประยุกต์ .. ราคาถูก ใช้วัสดุที่มีอยู่แล้วภายในบ้านมาเป็นส่วนประกอบหลัก และ หาเพิ่มคือ สะดืออ่าง และท่อน้ำทิ้ง ซื้อไป 75 บาท 
ส่วนท่อน้ำและก๊อกน้ำได้ทำไว้ก่อนหน้านี้แล้ว ความคิดนี้ ได้มาจาก ร้าน Eating พุทธมณฑลสาย 5 ระหว่างอาหาร หนูน้อย … กีกี้ ทำแก้ว Cake หก น้ำก็เลยไหลไปฝั่งตรงข้ามที่ยายนีนั่ง .. กางเกง ขา ของยายนี เปื้อนน้ำหวานเต็มเปา มองเห็นก๊อกน้ำอยู่ใต้ต้นไม้ เห็นแล้วทึ่ง ทำง่ายดี ขอเป็นนักลอกเรียนแบบ มาทำที่บ้านบ้าง แต่ขอประยุกต์ใช้กระถางเคลือบแทนกระถางดินเผาอย่างที่เห็น จะได้ประหยัดแรงงานในการขัดตะไคร้ 5555
ภาพขวาสุด … เป็นบริเวณที่ซักผ้า เดิมต้องกวาดน้ำที่ขังหลังใช้งานทุกครั้ง ตัดสินใจให้ช่างปรับระดับ และปูกระเบื้อง หลังทำ… ดูสะอาดตาดี รักษาง่าย ที่สำคัญสุด…ไม่ต้องคอยกวาดน้ำหลังใช้งานแล้ว …yo!!! ถัดจากที่ซักผ้า เป็นเคาน์เตอร์เล็กติดผนังเพื่อวางอุปกรณ์ซักล้าง และ อื่นๆ ด้วย
ภาพกลาง … เนรมิตรตู้ติดผนังขนาดใหญ่แทนตู้เหล็กเดิม.. ชั้นกลาง ยกให้พี่ด้ายเก็บรองเท้า เดิมพี่ด้ายเก็บใน Locker ไม้ 4 ชั้นเต็ม หลังย้ายมาเก็บในตู้ใหม่นี้ ยังมีพื้นที่ว่างใส่ได้อีกหลายคู่ … 5555
ภาพซ้ายสุด… เป็นภาพที่อยากจะโชว์ …. ราวตากผ้า .แบบพับเก็บได้ เพื่อนแอร์ของพี่ด้าย “นุ้ย” เห็นแล้วชอบใจมาก ขอถ่ายรูปไปให้ช่างทำที่บ้านด้วย 5555 … เป็นราวตากผ้าประหยัดพื้นที่ บ้านเราทำไว้ 2 จุด บริเวณซักผ้า และ ที่ข้างห้องกลาง ๆ จุดนี้ไว้ตากผ้ากลางแจ้งไม่ได้
ภาพนี้ เป็นบริเวณใต้ระเบียงหนัาบ้าน ก่อนนั้นรกกว่าในภาพมาก ต้นเฟิร์นก้านดำ -
ต้นแก้ว ขึ้นรก บ่ายวันที่ 6 เมษายน จึงตัดสินใจสะสาง ทำการต้ดใบออกบ้าง จับไป
จับมา เอ๊ะ !!!! อะไรนุ่มนิ่มจัง ด้วยปฏิกิริยาแห่งความกลัว … รีบหดมือ จ้องไปที่สิ่งนุ่มนิ่ม
มันคือ งูเขียว … แถมหางไหม้เสียด้วย โชคดียังไม่โดนมันกัด พอดีบ้านอยู่ระหว่าง
การปรับปรุง รีบเรียกช่างมาจัดการให้มันออกไป … ที่สำคัญ ความรู้สึกนุ่มนิ่มยังติด
ปลายนนิ้วตลอดคืน…… 5555
ฟังเรื่องนุ่มนิ่มแล้ว เดินดูสวนเล็กๆ กันดีกว่า …. เป็นบริเวณที่ตื่นเช้ามาแล้ว ต้องลงไป
ทักทาย - รดน้ำต้นไม้ - ให้ปุ๋ย - ปรับเปลี่ยนมุมต้นไม้ให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมของมัน
ภาพล่างเป็นบริเวณจากหน้าระเบียงไปที่สวน…
ภาพที่ 4 … พื้นที่หน้าระเบียงได้เอาก้อนหินสีขาวที่มีอยู่มาปูเป็นมุม .. นวดกดจุดฝ่าเท้า.. แต่มีข้อเสีย เดินๆ หนอ่ย
ขอบตัวหนอนที่กั้นไว้จะขยับเขยื้อนออก 
ภาพขวาสุด…ทำราวให้ต้นชมนาค 2 เส้น และ เพิ่มราวอีก 1 เส้น แต่ติดตั้งให้ระดับ ต่ำกว่า
เพื่อไว้ตากผ้า ได้ใข้งานแล้วผ้าแห้งเร็ว อาจเป็นเพราะราวติดตั้งไว้ตำแหน่งสูง ทำให้ผ้าที่ตากได้สัมผัสกับลม - แดดเต็มที่ ข้างล่างมีม้านั่งเล่นชมสวน มองสีสรรของต้นไม้ มันสบายใจดีนะ
เดินเลาะไปอีกข้างของบ้าน…
ภาพที่ 3 จากซ้าย ..เคาน์เตอร์ – Sink โดยเฉพาะตัว Sink ได้ฟรีมาจากบ้านปะ ใต้เคาน์เตอร์ใช้เก็บอุปกรณ์
ดูแลต้นไม้ และปุ๋ย
ภาพที่ 2 และ 4 ได้ปรับปรุงให้เป็นที่อาศัยของไข่เค็ม กลางวันจะขังมันให้อยู่บริเวณนี้ รับรองพื้นสะอาด - ร่มเย็น
กลางคืนถึงจะปล่อยให้ออกวิ่งเล่นรอบบ้าน
ส่วนต้นปาร์มแดง ยังสีแดงสดเหมือนเดิม ก็ขอจบเรื่องการปรับปรุงบ้านเท่านี้ก่อน โปรดติดตามเรื่องเล่าต่อไป …..
New camera after Talay’ Birthday !!!
| May 8th, 2009 | Tagged: Ananthatara, SONY T2, Tala & KiKi | 1 Comment »
25 เมษายน 2552 ประมาณ 10.30 น. ออกจากบ้านพร้อมของขวัญวันเกิดกล่องเบ้อเร่อให้เล …วันเกิด 28 เมษายน …
พี่ด้ายเขียนเงื่อนไขการเปิดกล่องประมาณ 1/2 หน้ากระดาษติดไว้….กว่าเจ้าของวันเกิดจะได้ชื่นชมกะของขวัญคงทำเอาเหงื่อตก …555555 ระหว่างเดินทาง…พี่พรุนก็ให้ขับรถตรงไปร้าน Eating ตรงสาย 5 เลย เพราะสมาชิกตัวเล็กหิวแล้ว Eating เป็นร้านอาหารเดี่ยว มุงหลังคาจาก บริเวณรอบๆ ร้านเป็นที่โล่ง ไร้ต้นไม้ใหญ่ เลยร้อนมาก หลังเจ้าของร้านฉีดน้ำบริเวณรอบๆ รู้สึกถึงความชุ่มชื่น ทำให้คลายความร้อนลงได้บ้าง
เสร็จจาก Eating —–> บ้านอนันตธารา และ ประมาณ 4 โมงเย็น เด็กๆ ก็ให้พี่พรุน พาไปสระ ดูกิจกรรมในสระนะ แต่ละคนไม่ธรรมดา โดยเฉพาะเจ้าตัวเล็กสุด กีกี้น้อย เหลือเชื่อ ว่ายน้ำ โดยไม่ต้องพึ่งพาผู้ใด พ่อพรุน เลยนอนเล่นสบายอยู่ข้างสระ …555555555
และ ประมาณเกือบ 6 โมงเย็น พี่พรุน และ พี่ด้าย ไปหาอาหารเย็นที่ตลาดศาลายา มียายโบว์ลิ่่ง และยายนี อยู่โยงดูแลเด็กในสระ หนู Keen ก็ให้ยายนี จับโยนน้ำ …. เอ้า … หนูกีกี้ ขอด้วย ยายนี ก็ต้องไม่เลือกปฏิบัติ ขณะนั้นเจ้าของวันเกิด เล.. วิ่งมาข้างหลังยายนี ผลหรือ !!!!! …. ทั้ง กีกีั และ ยายนี ตกไปในน้ำทั้งคู่ …… ณ ขณะนั้นยายนี รีบจับกระเป๋ากางเกง มันทั้งกล้องถ่ายรูป และ มือถือ จมอยู่ในน้ำ …. รีบปีนจากสระ จัดการเปิดเครื่องทั้งคู่ เอาถ่าน และ ซิมออก และ ใช้ผ้าขนหนูของเด็กๆๆ ทำให้แห้ง ….. มันจะรอดไม๊นี่ !!!!! พอดี แม่เตย แะ แม่แพร มาถึงพอดี ยายโบว์ลิ่ง พายายนี กลับไปบ้านอาบน้ำเปลี่ยนผ้า …5555555
พี่พรุนกลับจากตลาดศาลายา มาแกะมือถือ เป่าให้แห้ง และ กล้องถ่ายรูป ไม่สามารถทำอะไรได้ รอช่างเท่านั้น ได้เจอเข็มปรเะมาณ 3 ทุ่ม ก็ให้คำแนะนำ ให้ห่อเครื่องทั้งคู่ ไว้ในข้าวสาร เพื่อช่วยดูดความชื้นออก
หลายวันผ่านไป พี่พรุนบอกว่า กล้องต้องเปลี่ยนทั้ง Lens และ Card ค่าใช้จ่ายอยู่ระหว่าง 5,ooo – 7,000 บาท … 555555555….
คงไม่มีใตรคิดซ่อมนะ ราคาขนาดนั้น แม้แต่ช่างซ่อมยังไม่แนะนำเลย
วันที่ 3 พฤษภาคม 2552 พี่พรุนให้เลโทร ให้ไปลองกล้องถ่ายรูป มีกล้อง Sony T2 และ Sony T70 มาให้เลือก และ พี่พรุนแนะให้ลองใช้ Sony T2 เพราะปัจจุบันใช้อยู่ ทำงานได้ดีไม่ยุ่งยาก เลยลองดู…….
ขอโชว์สีสรรภายในบ้านหลังนี้หน่อย …ทุกคนที่เหยียบเข้าไป ต้องยอมรับว่า สีสรรทำให้ตื่นตา ตื่นใจ แฝงด้วยความสดชื่น หากไม่เชื่อ …. ต้องลอง 55555555555 เมื่อไหร่เขืมจะกลับมาลองนะ นอกจากสีสรรแล้วนะ บางโอกาส มีดนตรีประสานเสียงจากเครื่องดนตรี 4 ตัว เสียงจ๊อกแจ๊ก จอแจ จังหวะอะไร ต้องมาสัมผัสเอง และนี่ไง เครื่องดนตรี 2 ตัวที่อยู่ประจำ น่ารักนะ
โดยเฉพาะ กีกี้น้อย ทุกครั้งจะมีความสุขมาก เมื่อมีอาหารเข้าปาก 5555555555555
เป็นไงบ้างกล้อง Sony T2 ลองเอามาใช้งานตั้งแต่วันที่ 3 พค. ยังไม่ได้จ่ายตั้งสักบาทเลย ค้างไว้นานๆ อย่ารวมดอกเบี้ยนะ ……………..
House Improvement 1/2552
| April 29th, 2009 | Tagged: Door, Fence, Splasher | 1 Comment »
หายไปนาน ร่วมเดือน ไม่ได้หนีร้อนไปไหน …. ยุ่งๆ กะให้ช่างมาปรับปรุงบริเวณรอบบ้าน สาเหตุค่ะ : ก่อนตัดสินใจเรียกช่างมาปรับปรุงบริเวณบ้าน …ปกติกิจวัตรประจำวัน ตื่นเช้ามา หากไม่ต้องรีบไปไหน ก็จะลงไปจากบ้านไปทักทายต้นไม้ในสวนน้อยๆ พรวนดินบ้าง จัดมุมต้นไม้บ้าง ….เช้าจันทร์นี้ 23 มีนาคม 2552 ก็เช่นกัน เสร็จภาระกิจจากสวน ขึ้นบ้านได้ไม่นานนัก ….. ก็เห็นลูกด้าย วิ่้งเข้าบ้าน บอกว่า เห็นงู ยาวเชียว เลื้อยผ่านตรงใกล้บันไดขั้นสุดท้ายไป ถามว่าเลื้อยไปไหน ได้คำตอบว่า …“ไม่รู้..กลัว” วิ่งเข้าบ้านเสียก่อน สงสัยจัง !!! ทำไมเจ้าไข่เค็มไม่ยักเห่าเลยนะ … นึกได้ ขังมันอยู่ในบ้านตั้ังแต่ีให้อาหารเช้า ….. ตัดสินใจลงไปปล่อยเจ้าไข่เค็ม เพื่อเป็นเพื่อนเดินสำรวจหางู แต่บริเวณต้นไม้รกๆ ไม่ขอไปนะ ช่างมัน เดี๋ยวมันคงเลื้อยออกไปเอง … ณ ขณะนัั้นตัดสินใจ โทรหาช่างให้มาปรับปรุงบ้าน เพื่อทำให้บริเวณมีซอกมุมน้อยที่สุด นี่แหละเป็นเหตุของ…. ปรับปรุงบ้าน : 26 มีนาคม - 8 เมษายน 2552 
ย้อนกลับไปก่อนไป New York เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ได้มีการปรับปรุงบ้านเปลี่ยนกันสาดหน้าบ้าน … กันสาดอันเก่า เงยหน้ามองขึ้นไป ….เห็น ราขึ้นทุกตารางพื้นที่ บังเอิญผ่านบ้านกลางซอย เห็นช่างกำลังติดตั้งกันสาด แวะถาม และ ให้มาวัดประเมินกันสาดที่บ้าน ติดตั้งใหม่ ราคา 4,000 บาท
จึงตัดสินใจเลือกสีสรร และรูปแบบ …… 
ปรับปรุงบ้าน : 26 มีนาคม - 8 เมษายน 2552 อันที่จริงไม่คิดว่าใช้เวลาสักอาทิตย์ก็ปรับปรุงเสร็จ พอดีช่วงนั้นมีพายุฝน ติดต่อกันหลายวัน ทำได้ครึ่งวันก็ทำต่อไม่ได้ ได้มีการปรับปรุงหลายอย่างรอบๆ บ้าน จะพาไปดูนะ ,,,,,,,,,,
เริ่มจาก ประตูบ้าน : พยายามหาประตูเก่าที่ถ่ายจากด้านหน้า หรือ ถ่ายตรงๆ ก็ยังไม่เจอ ได้แต่รูปเอียงๆ แบบนี้มาแทน ส่วนประตูที่เปลี่ยนใหม่ ….. ด้านบน .. เป็นไม้เชอร่ารั้ว ส่วนล่างเป็นเหล็กแผ่น มีประตูเล็กอยู่ด้านริมซ้าย ล้อเลื่อนเป็นล้อคู่ หวังว่าคงแข็งแรงขึ้น
ตามมา …. รั้ว :
รื้อรั้วเหล็กที่สนิมเขอะทิ้ง ก่ออิฐรั้วแทน เหตุที่ทำเป็นรั้วทึบเพราะรำคาญเสียงเห่าทั้งกลางวัน - กลางคืน ของเจ้าไข่เค็ม … พอเห็นคนเดินผ่าน ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องวิ่งไล่และเห่าทั้งที่อยู่ในบ้านนะ … ต้องตกใจตื่นทุกคืน พอปิดแล้วได้ผล …ได้ยินเสียงเห่าก่อกวนน้อยลง ทำรั้วเสร็จ … ให้ช่างทำราวไว้ให้ต้นชมนาคเลื้อย และ ราวตากผ้า ด้วยเลย
Department of Consular - Ramathibodi Hospital
| April 5th, 2009 | Tagged: passport, thyroid clinic | 1 Comment »
March 30, 2009 : วันนี้ ต้องภาระหลายอย่าง เริ่มต้น 8.15 น. ออกจากบ้านขับรถเลียบทาง Local road เลี้ยวซ้ายไปเข้าถนนแจ้งวัฒนะ ไปต่ออีกประมาณ 4 กม. สู่จุดหมาย กรมการกงสุล หาที่จอดรถ ซึ่งก็ไม่ใหญ่โตมาก เจ้าหน้าที่จัดการให้ผู้มาบริการจอดรถได้อย่างมีประสิทธิภาพจริงๆ 
ขึ้นบันไดเลื่อนไปสู่ขั้น 2 ฝ่ายหนังสือเดินทางบุคคลทั่วไป อยู่ด้านซ้ายมือ ด้ายก็ไปรับเอกสารและเลือกที่นั่งกรอก ช่วงนั้นเวลา 9.15 น. ส่วนแม่ก็เลือกที่นั่งแถวหลังตามอัธยาศัย เพราะมีที่นั่งเแถวหลังว่างเยอะ 
จุดที่เรียกความสนใจ ก็คือ.. เสียงเรียกเลขคิว และ จอทีวีขนาด 32 นิ้วหรือกว่านี้ !!! ที่โชว์เลขคิวและช่อง (มี 60 ช่องตรวจ) …เลข สีเหลือง ช่องบนซ้าย เป็นเลขคิวที่เรียกให้เข้าไปรับบริการ และสีแดงเป็นเลขคิว ซึ่งเป็นเลขที่เรียกผ่านไป . เสียงเรียกเลขคิวดังทุกๆ 5-10 วินาที คาดว่าสามารถบริการได้ประมาณ 10-12 คนต่อนาที …ลองคำนวณดูนะ ค่าบริการ คนละ 1,000 บาท ทำงานเพียง 3 ชั่วโมง ทำรายได้ให้กรมการกงสุลได้เท่าไร ? ….. เวลา 9.22 น. ได้ยินเสียงเรียก … เลขคิว 0366 ช่อง 19 เห็นด้ายลุกและเดินไปห้องที่ให้บริการ นั่งฟังเสียงเรียกเลขคิวเพลินๆ เวลา 9.40 น. ด้ายออกมาแล้ว พอมาถึงก็ถามแม่ว่า รู้เปล่า !!!! ด้ายได้เข้าตรวจช่องอะไร 5555555 อย่างแม่หรือ จะไม่รู้ ….. เลขคิว 0366 ช่องวันเกิดลูกไง !!!! ด้ายยิ้ม และยังโม้ต่อ …ด้าย เข้าไปถึงไม่ต้องรอเหมือนช่องอื่น ได้ทำเลย แถมเจ้าหน้าที่ก็ใจดี ถ่ายรูปให้ตั้งหลายครั้ง บอกว่ารูปติดบัตรจะได้สวย …ถูกใจด้ายจริงๆๆ นะ …. 
มาเห็นการทำงานของกรมการกงสุลวันนี้ ขอชมเชยที่บริหารจัดการระบบการทำPassport ได้รวดเร็ว คล่องตัว ทำให้ผู้ที่มาติดต่อไม่เสียเวลารอนาน พื้นที่มีการหมุนเวียนใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพจริงๆ เสร็จภาระกิจที่กรมการกงสุล และ ก็เดินทางไปหาอาหารกลางวันที่ Big C วงศ์สว่าง ขับรถกว่าจะถึงเวลาขับตั้งแต่ 10.00 – 11.15 น. รถติดมากๆ … แต่ได้อิ่มอร่อยกะอาหารกลางวันตามที่ตั้งใจ
จาก Big C มุ่งไปสู่ ร.พ.รามาธิบดี ระหว่างทางฝนตกหนักมาก ยังกังวลว่า ด้ายจะลงจากรถเพื่อไปขึ้นรถไฟใต้ดินที่บางซื่อได้ไงนะ ร่มก็ไม่มี พอเลี้ยวซ้ายที่สามแยกเตาปูน ไม่มีฝน พื้นถนนแห้ง ทำไมคุณด้ายเธอถึง…โชคดีอย่างนี้ คงทำบุญมาเยอะแต่ปางก่อน
ถึงโรงพยาบาลรามาธิบดีแล้ว …. ได้จอดรถชั้นดาดฟ้า อาคารวิจัย โชคดีมีที่จอดขวาง 1 ช่อง พอไปถึงแผนกอายุรกรรม เห็นคนที่มารับบริการนั่งและยืนเต็มพื้นที่ แม้กระทั่งทางเดิน พอเดินผ่าผู้คนเข้าไป มันทั้ง… ร้อน …อึดอัด….หายใจไม่สะดวก เป็นภาพที่เห็นได้เจอะเจอทุกครั้งที่มาตรวจตามนัด …. ทำให้สงสัยทำไมภาวะสุขภาพของคนไม่ดีเลย อันที่จริง… การศึกษาต้องสอนให้คนปฏิบัติตัวให้ถูกต้อง .. ห่างไข้.. ไกลโรคนะ โดยสอนให้ปฏิบัติตาม 5 อ. อย่างถูกต้อง อาหาร - อารมณ์ - อากาศ - ออกกำลังกาย - อุจจาระ 
โดยปฎิบัติ 5 อ. ที่ถูกต้อง และ- สม่ำเสมอ เป็นการดูแลตัวเองก็น่าจะทำให้ภาวะสุขภาพของคนไทยดีขึ้น ไม่ต้องพึ่ง ร.พ. ไม่ไม่จำเป็น ,,,,, ทำให้นึกถึง บรรยากาศของกรมการกงสุล มันช่างห่างกันลิบลับ ภาพใบหน้าของผู้คนที่รอตรวจโรค มันทั้งเหนื่้อย เพลีย รอคอยเวลา เมื่อไหร่จะถึงคิวเรียกตรวจ !!!!!!!!!!!
คนเข้าออก ร.พ.มากมายอย่างที่เห็น กอร์ปกับต้องเสียเวลามากในแต่ละครั้งที่มา ร.พ. จึงต้องมีการขยายพื้นที่ ร.พ. อย่างต่อเนื่อง จนหาพื้นที่ว่างแทบจะไม่มีในปัจจุบัน
อาคารที่เพิ่งสร้างเสร็จด้านหน้า ร.พ. ระหว่าง ลานจอดรถ และ อาคารธนาคารไทยพาณิชย์
เล่าเรื่องไป ตรวจที่ Thyroid clinic แผนกอายุรกรรม ดีกว่า ยื่นบัตรตรวจ เวลา 13.40 น. –> รอเห็นว่าอีกนานไปทำธุระที่ธนาคารไทยพาณิชย์ ได้ตรวจ 
16.00 น. และรอต่อ….เพื่อรับยา ได้ยา 17.00 น. ไม่ควรต้องเสียเวลา..นานอย่างนี้ เลย …..
LONGCHAMP !!!!
| March 21st, 2009 | Tagged: longchamp, Paris | 1 Comment »
March 22, 2009 : 
วันนี้มีเรื่องเล่าให้ฟัง เห็นหัวเรื่องแล้ว มันอะไรกันนะ …. ก็ขอฝากจาก PARIS ไง 
พี่ด้ายซื้อมาฝาก 
กระเป๋าใบเล็กนิดเดียว … ขนาดยังเล็กกว่าตุ๊กตาหน้าบ้านเลย ลองดูอีกรูปนะ ……. คิดว่ากระเป๋าให้พกเฉพาะกระเป๋าเงินและของจำเป็นนิดหน่อย…… พอได้สัมผัส ….55555555555
มันเป็นอย่างนี้เอง มันเก็บได้ด้วย ……. 
ลูกด้ายบอกว่าเหมาะสมกะแม่ดี ….. ที่สำคัญมาจากที่นี่ longchampshowroom เชี่ยวนะ
Begin Morning Exercise 5 days per week !!!!!
| March 17th, 2009 | Tagged: Exercise | 1 Comment »
March 18, 2009 : เมื่อวานเกือบทั้งวันรู้สึกปวดเมื่อยตัว และไม่กระปรี้กระเปร่า ตัดสินใจว่าเช้าพรุ่งนี้่ ต้องไปปรับเปลี่ยนพฤติกรรม สามารถบริหารเวลาของตัวเองได้ 100% ซึ่งช่วงที่ต้องทำงาน คงทำไม่ได้ ตื่นเช้ามา ชีวิตรีบเร่ง อาบน้ำแต่งตัว ต้องรีบขับรถออกเพื่อหลีกเลี่ยงรถติดที่แสนน่าเบื่อ…. เมื่อ Early Retired แล้ว ชีวิตเป็นของเรา การบริหารจัดการเวลาก็ง่ายขึ้น…. เข็มอาจสงสัย เอ๊ะ !!! เช้าตรู่วันนี้(ประมาณ 5 น.) ไม่เห็นแม่เข้ามาคุยด้วย คงตื่นสายแล้ว ,,,,, 555555 
เช้านี้ตื่นเวลา 5.00 น. ก็ทำตามปฏิญาณที่ตั้งไว้ แต่งตัว พร้อมด้วย … ipod และต้องไม่ลืมกล้องถ่ายรูป Nikon คู่ชีพ … ขับรถออกจากบ้านเวลา 5.30 น. ยังมืดอยู่เลย ประมาณ 10 นาที ก็ถึงสนามประชานิเวศน์ ช่วงเช้ารถว่างก็อย่างนี้แหละประหยัดทั้งเชื้อเพลิงและเวลา แถมอากาศสดใสอีกต่างหาก สรุปแล้วได้เปรียบหลายๆ ประการนะ …. warm up ร่างกาย … ก็เดินรอบสนามฟุตบอล ระหว่างเดินไป บางช่วงทำสมาธิจิต …..หายใจเข้า … พุท และหายใจออก …โธ…. ผ่านไป 5 สนามฟุตบอล … ปรับเป็นฟัง ipod ที่ติดอยู่ที่เสื้อบ้าง … เค้าเรียกว่า เอาทั้ง 2 อย่าง … 
จนครบ 10 รอบสนามฟุตบอล เมื่อเวลา 6.25 น. จากนั้นก็มา Cool down ข้างรั่วสนามฟุตบอล เหงื่อไหลลงพื้นเลย ยกขาขึ้นตั้งฉากกับลำตัว ไม่ใช่ธรรมดาต้องออกแรงมากเหมือนกันนะ ตามด้วย Sit up บริหารหน้าท้องอีก 30 ครั้ง ….. 555555 เสร็จการออกกำลังกายเข้านี้ ไปถ่ายรูปสนามฟุตบอลยามเข้าโชว์เข็มดีกว่า ……55555 เนื้อตัวเหม็นสาปเหงื่อ ขอไปอาบน้ำก่อนนะ …. Bye
EWR – BKK part II
| March 9th, 2009 | Tagged: ANC, BKK, EWR, NY, TPE | 2 Comments »
march 10, 2009 : 8.15 am
เรียกให้ผู้โดยสารขึ้นเครื่องแล้ว กลุ่มที่ขึ้นเครื่องก่อนได้แก่กลุ่มนี้ค่ะ แทบไม่น่าเชื่อเลยว่า มีผู้โดยสารสูงอายุที่ต้องขึ้นลงโดยอาศัยรถเข็นกันมากมายอยางนี้ ทำให้ตระหนักว่า …. ต้องเที่ยวก่อนที่จะเดินไม่ไหว … 5555 หรืออีกทางหนึ่ง ต้องควบคุมมิให้น้ำหนักเกิน และ ต้องออกกำลังกายให้แข็งแรงอย่างสม่ำเสมอ ..555
ระหว่างบินมองออกไปนอกหน้าต่างมืดตลอด ก็เวลาที่ ANC ประมาณ 4 am กว่า (NY time ประมาณ 8-9 am) สรุปแล้วมืดตลอดช่วงที่บิน ผู้โดยสารเลยหลับกันยาว Pias แอบเอาผ้าปิดตา และที่อุดหูมาให้กลัวนอนไม่หลับ กลับต้องวางที่เก้าอี้ว่างข้างๆๆ แทน ….. หลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ แถมไม่รู้สึกตัวตอน Pias เอาของมาวางด้วย …ระหว่างบินจาก ANC – TPE ทั้ง Pias และ หนึ่ง เอา Sandwich - ขนมขบเคี้ยว - เครื่องดิ่ม มาบริการอย่างไม่ขาดสาย อิ่มตื้อเลย เพื่อนๆๆ ลูกด้ายน่ารักทุกคนเลยพอบินไปสักระยะ มีตกหลุมอากาศบ้าง ตื่นขึ้นมา… หากเป็นเข็ม คงนอนต่อได้ทันทีหรือเปล่า !!!!!… เวลา 16.30 pm (NY time) เข็มกำลังเรียนมั๋ง ถ่ายรูปให้เข็มดูดีกว่าว่าเครื่องบินไปถึงไหนแล้ว เหนือ Tokyo ครึ่งทางระหว่าง ANC – TPE ข้างนอกยังมืดนะ … อ่านหนังสือที่อ่านค้างไว้ดีกว่า อ่านไปได้ครึ่งชั่วโมง … Air Hostess เสิร์ฟอาหารอีกแล้ว คราวนี้เลือกชุด Egg Pine ในถาดจะมี Egg Pine - Black Coffee – Orange Juice – Blended Strawberry – Hamcheese อาหารเยอะมาก Egg Pine อร่อยดีนะ กินไปได้ 1/2 และ Blended Strawberry และเครื่องดื่ม ก็เพียงพอแล้ว ไม่อยากทำให้ต้องลำบากในการลดน้ำหนัก ….. 55555 17.30 pm (NY time) กินเสร็จท้องฟ้าเริ่มสว่าง ขยับเปลี่ยนไปนั่งติดหน้าต่าง มองออกไป เครื่องบินอยู่เหนือปุยเมฆสีขาวที่นิ่งสงบบนผืนฟ้าสีฟ้าทาอ่อนๆ อีกครึ่งชั่วโมงถัดมา เริ่มเห็นแสงสีทองส้มปรากฏที่ขอบฟ้าไกลๆๆ โน้น เมื่อแสงกระทบก้อนเมฆ ทำให้ก้อนเมฆมีแสงระยิบระยับดูแล้วเพลินดี บินไปอีกระยะ ท้องฟ้าดูคลื้ม ก้อนเมฆกระจัดกระจาย มันเปลี่ยนได้เร็วจริงนะ ….18.30 pm (NY time) เครื่องลดระดับลง ใกล้ถึงสนามบิน TPE แล้ว ท้องฟ้าคลื้ม ก้อนเมฆหนาทึบ มีฝนปรอยๆ สาดกระทบหน้าต่างด้วยล่ะ … Pias แวะมาชวนคุยอีก และกำชับหากมีปัญหาเรื่องตั๋ว ให้ติดต่อตามหมายเลขมือถือที่ให้ไว้ คุยอยู่้ประมาณ 10 นาที ก็ต้องกลับไปปฏิบัติหน้าที่ …. 18.43 pm
มองลงไปเห็นทิวทัศน์เมืองไต้หวัน เขียวขะอุ่มต่างจากพื้นขาวโพนที่ ANC บรรยากาศทั่วไปดูคลื้มนะ..คลื้มแค่ไหนวัดจากภาพประกอบนะ แต่ฝนหยุดตกแล้ว และแล้วเครื่องก็ร่อนแตะสนามบิน TPE อย่างปลอดภัยเวลา 18.45 pm (NY time) … Captain ขับเครื่องไปจอดเทียบ Gate 29 เพื่อเปิดทางให้ผู้โดยสารลงจากเครื่อง เพื่อไป Transist หรือกลับบ้านช่องตัวเอง.….สำหรับตัวเอง ตามระเบียบก็เดินตามผู้โดยสารอื่้นๆๆ ลงจากเครื่อง เดินไปเรื่อยๆ เจอเจ้าหน้าที่ EVA ถามว่า Tranfer Counter คุณเธอกำลังคุยอยู่กะเพื่อน ก็ขี้ๆ และบอกว่าให้เดินไปและเลี้ยวซ้าย ก็เดินตามทางที่มีป้ายแสดง พอถึงทางเลี้ยวซ้าย ก็เลี้ยวตามไป ถึงป้อมก่อนผ่านก็ถามว่า Transfer counter ชอง EVA อยู่ที่ไหน เค้าก็ชี้ให้เดินกลับไป และให้เดินตรงต่อไป ก็ต้องหันหลังกลับไป พอถึงทางแยก ก็เห็นเจ้าหน้าที่ EVA 2 คน คนหนึ่ง ถือป้าย ชี้ทางไป Transfer Counter อีกคนถือป้าย โชว์ ชื่อ KHAIMOOK , SUNEE Mrs …
ก็ตัวเรานี่เอง ไปแสดงตัว
เค้าก็ขอดู Passport และให้ตั๋วเดินทาง จาก TPE – BKK โดยเครื่อง BR 0211 และเจ้าหน้าที่ได้เขียน C8 เพิ่มลงไปในตั๋ว และบอกเส้นทางไป C8 ก็ต้องเดินลงบันไดไปที่ Gate C8 …. ถึงแล้วค่ะ …ลูกเข็ม…ไม่ตกเครื่องแน่นอนแล้ว !!!!
ไปถึงก็เปิดโทรศัพท์ เข้าห้องน้ำ แล้วโทรหา Pias ก่อน แต่ไม่รับสาย โทรหาลูกด้ายต่อ ตามหมายเลขที่เข็มจดให้ NO 1 .. หมุนแบบไม่ใส่เครื่องหมาย + ข้างหน้า โทรปรั๊บ ติดปุ๊บ และลูกด้ายบอกว่า Pias โทรมารายงานแล้ว ….555555 ลูกด้ายจะให้ไปซื้อขนมเปี๊ยะเผือกเจ้าอร่อยที่สนามบิน ก็คงไม่ทัน อีกครึ่งชั่วโมงก็ต้องเข้า Gate C8 เพื่อรอขึ้นเครื่องแล้ว เสียดายจัง เวลาน้อยไปหน่อยไม่งั้นคงได้เอาขนมเปี๊ยะเผือกเจ้าอร่อยมาฝากลูกด้าย … 
และลูกด้ายถามว่าเจอ นุ้ยไม๊ ก็ไม่ยักเห็นนะ คาดว่าขึ้นเครื่องแล้ว คงได้รับบริการจากนุ้ย …..เอ้า !!! ถึงเวลาขึ้นเครื่องแล้ว ก็นั่งรอเรียกให้ขึ้นเครื่อง ซึ่งเค้าจะประกาศเรียกเป็นชุดๆ นั่งรถเข็น เด็กNo 100 – ? ก่อน และสุดท้าย No 20 – 71 พอเดินผ่าน Business class …. 5555 เห็นผู้ที่จะบริการเรานั่งอยู่ก่อนแล้ว ก็เลยทักทายกัน ได้ความว่า Schedule เปลี่ยนให้นั่งกลับ ไม่ต้องทำงาน เลยอดได้รับบริการจากเพื่อนลูกด้าย … นุ้ย… ไงล่ะ
ไปหาที่นั่ง 24H ตามที่ตั๋วระบุ … บนเครื่องมีผู้โดยสารมากขึ้น แต่โชคดี 24K ว่างอีกแล้ว ….. 8.25 pm (NY time) เครื่องเคลื่อนและบินขึ้นมุ่งสู่ BKK ….. นั่งๆ ไปได้กลิ่นอะไรนะ พอสัมผัสไปสักระยะ มันเป็นกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์จากรองเท้าของผู้โดยสารคนใดคนหนึ่งใหนเครื่องแน่นอน และคงนั่งใกล้ๆ นี่แหละ ข้างหน้ามีฝรั่งผิวขาวตัวโต นั่งคู่กะภรรยาคนไทยตัวเล็กๆ ผิวสีคล้ำๆ มีฝรั่งชายทั้งคู่ เลยกลิ่นไม่รู้มาจากไหน แต่ยังพอทนไหว ควักเอาพิมเสนมาดมเป็นระยะๆ ก็กลบได้บ้าง ….555555
9.30 pm (NY time ) (พยายามสื่อเวลานี้่ เพื่อให้เข็มเห็นภาพว่า แม่ใช้เวลาเดินทางระยะเวลายาวไกลแค่ไหน) 
เวลาอาหารบนเครื่องมาถึงอีกแล้ว คราวนี้ ถ่ายรูปมาโชว์ด้วย ไม่
 |
 |
 |
 |
บรรยายนะ กินได้อย่างละครึ่ง ก็อิ่มจริงๆๆ จากนั้นก็อ่านหนังสือต่อจนใกล้ถึงสนามบิน
สุวรรณภูมิ ท้องฟ้าแดดจ้า เมฆเบาบาง 10.54 pm เครื่องร่อนแตะสนามบินอย่างปลอดภัย มองไปเห็นสนามหญ้า และพื้นดิน ข้างสนามบิน มันช่างแห้งแล้งนะ พื้นที่และสิ่งแวดล้อมรอบของแต่สนามบินที่แวะผ่านมันช่างแตกต่างกันเหลือเกินนะ …. ได้ยินฝรั่งที่นั่งข้างหน้า บอกว่ามันร้อนจริงนะ …. แต่ไม่เป็นไร Boby ชอบก็แล้วกัน ……5555555
พอลงจากเครื่องก็สัมผัสกับอากาศที่ร้อนจริง ต้องปรับตัวให้เข้ากับอากาศร้อนสักวันสองวันก็จะชินเอง ผ่านด่านตรวจคนเข้าเมือ’ ….รอกระเป๋านานหน่อย …. ก่อนผ่านอีกด่านออกไปข้างนอก เจ้าหน้าที่เห็นขนกระเป๋าใบใหญ่ 2 ใบ ถามว่า ไปอยู่นานหรือ ก็บอกว่า นานค่ะ และเค้าก็ลากกระเป๋า 1 ใบ ให้ผ่านสายพาน ก็เรียบร้อยดี รับกระเป๋า เสร็จก็ตรงดิ่งออกไปข้างนอกผู้โดยสารขาเข้า ….. ไร้เงา ลูกด้าย พรุน …โทรตามเช่นเคย 5555 ขณะยืนรอ มีเด็กหนุ่มคนหนึ่ง เข้ามาขอใข้มือถือติดต่อญาติ … เพราะของเค้าไม่ได้ Regis เมืองไทย ก็รีบหมุนโทรให้ทันที คิดถึงตัวเอง เมื่อต้องไปขอใช้มือถือคนแปลกหน้า ณ แดนไกล …..55555 Bye…..
EWR – BKK
| March 9th, 2009 | Tagged: ANC, BKK, EWR, NY | 2 Comments »
March 9. 2009 : 5.30 pm (วันนี้จะใช้เวลา NY Time ตลอดเรื่อง) เข็มและ Gift ช่วยกันลากกระเป๋าใบโตและหนักคนละใบบนทางเดินที่ขรุชระ จาก Apt – Subway โดยเฉพาะงานนี้ ต้องถามเข็ม หนุ่มแต่ผู้เดียวที่ต้องแบกกระเป๋าลงบันได Subway หลายขั้น.. ว่าเหนื่อยมากไม๊…. 55555 พอถึงสถานี… สาย E มาเแล้ว รีบลากกระเป๋าขึ้นตู้ … โชคดีจัง… ตู้ที่จอดว่างได้นั่งสบายหน่อย …. เข็มนำทีมขึ้น ตามด้วยแม่ และ Gift ….55555… พอก้าวเข้าไป…สัมผัสกลิ่นในตู้… เข็มคนแรก
ที่ลากกระเป๋าเผ่นออกจากตู้ และตามด้วยเราอีก 2 คน จะไม่วิ่งออกได้ไง ….อือหือ.. กลิ่นประหลาดอบอวลขนาดนั้น คนที่อาศัยที่ NY และเดินทางโดย Subway เป็นประจำถึงจะรับรู้ถึงกลิ่นนี้ …กลิ่นมาจาก..คนไร้บ้าน 1 คน พร้อมถุงใส่สัมภาระที่นั่งอยู่มุมตู้มันทำพิษมากมายจนคนหนีหมด … เคยขึ้น Subway เจอคนไร้บ้านเหมือนกัน แต่กลิ่นยังไม่หนักหนาสากรรจ์เท่าวันนี้ …. คนที่ขึ้นมีพฤติกรรมก้าวขึ้น และกระโดดออกแทบทั้งนั้น ,,, กลับมาเรื่องเราต่อ พอหลุดจากตู้ว่าง ก็รีบลากกระเป๋าไปตู้ถัดไป ถึงแม้จะไม่มีที่นั่ง บรรยากาศในตู้คงดีกว่านะ พอรถเคลื่อน จะเห็นคนที่ติดไปในตู้ที่มีกลิ่น คงทนกลิ่นต่อไปไม่ไหว ตัดสินใจย้ายตู้ ไม่งั้นคงเป็นลมพับแน่ๆ
..ถึงสถานี 34 st ลงเดินไป NY Penn Station จากที่นี่ไป Newark International Airport ค่าตุั๋วคนละ $15 ซื้อตั๋วเสร็จไปดูตารางเดินรถ มาถึงช้าไปประมาณ 5 นาที 
ไม่งั้นได้ขึ้นรถขบวนที่ออก 6.52 pm …ขบวนถัดไปจะออก 7.07 pm ตามระเบียบ ไปกิน Sanwich รอเวลา
และได้เดินทางตามกำหนดไปที่หมาย EWR ในระยะเวลาเพียง 1/2 ชั่วโมงเท่านั้น ลงจากรถ ก็ต้องต่อ Air train ซึ่งไม่ต้องเสียค่าบริการ ไปยัง Terminal B 
จากนั้นก็ไปติดต่อ…ตั๋ว
ที counter EVA กว่าจะรู้เรื่อง ชั้นที่นั่ง Elite class เล่นเอาเข็มต้องติดต่อพี่ด้าย และ เดินไปมาติดต่อกับเจ้าหน้าที่ประจำ Counter 2 – 3 เที่ยว และเจ้าหน้าที่ของ EVA ที่รู้เรื่องมากที่สุด ก็คือ เจ้าหน้าที่สาวที่ใส่ชุดสีเขียว EVA พอเห็นใบที่ออกเพื่อรับตั๋ว ก็ให้ไปเข้าแถว Elite แทนเข้าแถว Economy Class เจ้าหน้าที่จ่ายตั๋วจาก EWR – TPE เพียง 1 ใบ เท่านั้น เข็มพยายามติดต่อเรื่องตั๋วจาก TPE – BKK เจ้าหน้าที่แจ้งว่าไม่สามารถออกให้ และให้ไปติดต่อรับที่
Transfer counter ที่ TPE ด้วยความเป็นห่วงแม่ เข็มก็บอกเจ้าหน้าที่ว่า แม่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ แต่เจ้าหน้าที่ก็ยืนยันเช่นเดิม และยื่นตั๋วเดินทางจาก EWR – TPE เพียงใบเดียว & Sticker… (MAAS).. 1 ใบ ให้ติดหน้าอกระหว่างเดินทาง (คิดเองนะว่า ให้ติด Sticker นี้ เพราะเดินทางแบบ Standby….55555) และให้ Load กระเป๋าเดินทาง 2 ใบ ที่อัดสัมภาระเต็มพื้นที่ ยกกระเป๋าใบแรก หนัก 22.2 (หน่วยเป็นอะไรไม่รู้นะ) และตามด้วยใบที่สอง น้ำหนัก 22.2 เท่ากัน…5555 เรา 3 คน โล่งอกเลย ไม่งั้นต้องมีการย้ายสัมภาระใส่ถุงและแบกขึ้นเครื่อง .. ได้ตั๋วและLoad กระเป๋าเรียบร้อยมองนาฬิกา 9 pm 
เข็มและ Gift พาแม่ไปหา Gate B และหาที่นั่งอยู่เป็นเพื่อนแม่อีกระยะหนึ่ง คงเป็นด้วยความห่วงว่าแม่จะปัญหาในการสื่อสารเรื่องตั๋วในช่วงต่อไป ดูจากสีหน้านะ….5555 นั่งคุยกัน… 10 pm แล้ว ก็ให้เข็มและ Gift กลับ เพราะเข็มต้องการประหยัดเกือบ $10 ต้องไปต่อรถบัสที่ EWR ซึ่งต้องใช้เวลาในการเดินทางมากกว่า หลังจากร่ำลากับลูกเรียบร้อย เข้า Gate B ผ่านด่านตรวจสัมภาระ และ ลำตัว ..ตรงดิ่งไปสู่ Gate B62 เพื่อรอขึ้นเครื่อง BR 0031 ต่อไป ระหว่างรอแวะซื้อน้ำ 1 ขวดรวม vat แล้ว $2.88 (ตามคำแนะนำของลูกด้าย ซื้อน้ำขึ้นเครื่องได้) ประมาณ 11.00 pm ผู้โดยสารก็เดินผ่าน Gate B62 และทะยอยขึ้นเครื่องประมาณ
 |
 |
  |
 |
 |
11.30 pm ขึ้นไปหาที่นั่ง 22C แถมที่นั่งคู่ 22A ว่างด้วย จับจองเป็นที่วางกระเป๋าถือเสียเลย วันนี้ผู้โดยสารบนเครื่องน้อยมาก แถวกลาง 22 DEFG มีผู้โดยสารหญิงนั่งที่ 22G เพียงคนเดียว และแถวอื่นมีผู้โดยสารนั่ง 1 – 2 คนเท่านั้น หากเนรมิตรได้ จะพาเข็มและ Gift ร่วมเดินทางกลับด้วย …55555 ….ขอตอบคำถามเข็มหน่อย… ชั้น Elite มีทั้งหมด 7 แถว เรียงลำดับจาก 20 – 27 แถวหน้า 20 XX XXX XX มีเพียง 7 ที่นั่ง สวนแถวที่เหลือ AC DEFG HK แถวละ 8 ที่นั่ง…. เวลา 12 pm เครื่องก็บินออกจาก EWR ประมาณ 00.30 am Air Hostess ก็เสิร์ฟอาหาร มื้อนี้เลือกกินข้าวกับไก่ กินเสร็จเครื่องก็ปิดไฟให้ผู้โดยสารพัก เงียบดี ได้หลับเป็นพักๆๆ Sticker ติดหน้าอกหลุดหลายครั้ง เก็บใส่กระเป๋าเสื้อเสียเลย….ใกล้ถึง Anchorage Int’l Airport Air Hostess ชาวไต้หวันมาทักทายและบอกว่า Air port ที่จะถึงนี้ ให้เดินตามผู้โดยสารอื่นไป เพื่อรอ Transist ประมาณไม่เกิน 1 ชั่วโมง แต่เมื่อบินต่อไปเมื่อไปถึง TPE แล้วให้นั่งรอบนเครื่อง ให้ผู้โดยสารคนอื่นลงไปให้หมด จะมีเจ้าหน้าที่มาพาไปที่ Trasfer counter ด้วยความ งง ๆๆ คิดว่าทำไมต้่องรอ…. แต่ก็ตอบรับ Air Hostess ไปงั้นๆๆ
 |
 |
 |
…โน้นเครื่องกำลังจะลงแวะที่ Anchorage Int’l Airport แล้ว โอ้โห…ขาวโพนไปหมดทั่วสนามบิน …. 7.10 am เครื่องจอดให้ผู้โดยสารลง พอผ่านประตูทางออก มีเจ้าหน้าที่แจกบัตร Transist ให้ผู้โดยสารทุกคน มองไปที่แถวเก้าอี้ เห็น Air Hostess ของ EVA นั่งอยู่ประมาณ 3 แถว ก็เลยเดินไปหาคนที่นั่งริมแถวใกล้สุด ถามว่า “Do you know Pias ?” เค้าก็ชีัไปที่นั่งแถวฝั่งตรงข้าม ได้เข้าไปแนะนำตัวกับ Pias ซึ่งนั่งอยู่กะ Air Hostess รุ่นน้องด้าย ชื่อ หนึ่ง Pias และ หนึ่ง ได้รับมอบหมายให้ดูแลผู้โดยสาร Economy class และยังบอกเลยว่าด้ายไม่เห็นบอกเลยว่า แม่เดินทางมากะเครื่องลำนี้ ก็เลยตอบ Pias ไปว่าแม่มาแบบ Standby และได้ถามเกี่ยวกับ Transfer counter ที่ TPE และ ทำไม Air Hostess ระหว่างบิน EWR – ANC แนะนำให้นั่งรอบนเครื่องเมื่อถึง TPE ไม่ต้องเดินออกเหมือนผู้โดยสารอื่น.. Pias ก็เลยถามว่า เค้าให้แม่ติด Sticker MAAS ที่หน้าออกหรือเปล่า ก็เลยควักจากกระเป๋าให้ดู เพิ่งรู้ว่า Sticker ติดไว้ให้เจ้าหน้าที่รู้ว่า…เป็นผู้โดยสารที่ไม่สามารถช่วยตัวเองได้ ….55555 และ pias ก็อธิบายเรื่อง Transfer Counter และบอกว่า เคยมีประสบการณ์ บินไป LA แบบ Stanby เค้าก็จ่ายตั๋วให้เพียงเที่ยวเดียว และตั๋วถัดไปต้องไปรับที่ TPE หลังคำแนะนำจาก Pias ผู้ผ่านประสบการณ์มาแล้ว ทำให้กระจ่างขึ้น ได้เวลา Air Hostess ต้องขึ้นไปปฏิบัติหน้าที่บนเครื่องแล้ว ได้ที่นั่งจาก Pias เลย …. ไปชงกาแฟสักแก้วจากจุดบริการ แถมได้ถ่ายรูปนาฬิกาที่เปรียบเทียบเวลา และ เด็กน้อยน่ารัก 2 คน คงชอบใจที่ได้เห็นรูปตัวเองในกล้อง …ยืนเต๊ะท่าให้ถ่ายอีก ……อ่านเท่านี้ก่อนนะ ….มีต่อ Part II